Meer te lezen

Uiteindelijk overwint de liefde

4 januari 2022

Wie kent niet dat rare gevoel van onrust in je buik, die wanhopige opgejaagdheid of dat paniekerige zoeken naar vluchtwegen. Angst. Ieder van ons kent het en heeft er ooit mee te maken gehad. Angst voor het donker, angst voor spinnen, angst voor een sollicitatiegesprek of die eerste schooldag, angst om te falen, angst om jezelf te laten zien, angst dat juist niemand je ziet. De lijst is eindeloos. Angst verlamt, maakt sprakeloos of juist te spraakzaam. Angst haalt dingen in jezelf naar boven die je niet van jezelf kent, en liever ook niet weet.
Gelukkig kennen we ook allemaal het tegenovergestelde. Een blij gevoel van verwachting, die kalme zee van rust, weten dat het goedkomt, weten dat je het aankunt. Vertrouwen. We verlangen allemaal naar vertrouwen en naar veiligheid. En dat zou vanzelfsprekend moeten zijn. Elk kind dat opgroeit, hoort in een veilige en vertrouwde omgeving op te groeien. Zodat dit kind een stevige basis krijgt voor het latere leven met alle uitdagingen die daarbij horen. Wat is het fundament voor dit vertrouwen? Het antwoord is simpel: liefde. Door liefde te geven, geven we elkaar het mooiste en waardevolste cadeau wat ooit is te geven. De basis voor ons allemaal. Laten we dit prachtigste cadeau ooit, aan een ieder in ons leven schenken. De wereld zal schitteren van geluk.

Wij weten zelf wel wat goed voor ons is

29 december 2021

Zolang de wereld bestaat, bestaan er regeringen, overheden of bestuurders. Altijd leefden we in één of andere situatie waarin één iemand of een aantal mensen, andere mensen vertelden hoe ze moesten leven, of hoe ze juist niet moesten leven. Vaak deden ze dat uit persoonlijke motieven, om er zelf beter van te worden. Als beste voorbeeld is natuurlijk het feodale stelstel van de middeleeuwen dat een hele lange tijd heeft bestaan. Waarschijnlijk zullen er ook wel mensen bij hebben gezeten die het beste met zijn of haar medemens voor had, maar over het algemeen was dat niet zo. In onze tijd lijkt het alsof we verlost zijn van dit soort overheidsbemoeienis en denken we in een vrije wereld te leven. Maar schijn bedriegt. Hoeveel keus hebben we nu echt? Bijna alle dingen die we kopen, eten, of gebruiken, komen allemaal bij maar een handjevol bedrijven vandaan. Echt waar? Echt waar. Bijna alle grote bedrijven zijn terug te leiden naar maar een paar bedrijven die de uiteindelijke macht hebben. Ze zitten zelfs achter bedrijven die ogenschijnlijk concurrenten van elkaar zijn. Wie de macht heeft, bepaalt wat er gebeurt. Dan kun je invloed kopen. Via marketing en psychologische beïnvloeding, of door omkoping en chantage. Dit is wat op grote schaal gebeurt. Veel mensen zijn zich dit niet bewust. Deze grote bedrijven zijn net als de machthebbers van vroeger, niet echt bezig met het welzijn van mensen, maar met het vergaren van macht en geld. De mensen achter deze organisaties zijn zo rijk dat ze regeringen naar hun hand kunnen zetten. Waar dit toe leidt, kun je wel raden. Waarom laten we dit eigenlijk gebeuren, we zijn immers best zelf in staat om te bepalen wat goed voor ons is en wat niet. Is het machteloosheid of zijn we bang? Bang om gestraft te worden of om er niet meer bij te horen? In een land waar voorspoed wil heersen, horen regeringen, bedrijven en instellingen in dienst van de inwoners te staan en ze zouden er alles aan moeten doen om de inwoners een veilig en menswaardig bestaan te garanderen waarbij nooit sprake kan zijn van dwang. Als deze voorwaarden er niet zijn, zal dat altijd leiden tot een neergang van een samenleving. Laten we er daarom samen voor zorgen dat we doen wat goed voor ons allemaal is.

Moeten we niet wat kritischer zijn?

14 december 2021

Nog niet zo heel lang geleden gingen wij, mijn echtgenoot en ik, vaak op zaterdagmiddag even de stad in. Een lekkere cappuccino halen bij ons favoriete koffiebarretje. Tegenwoordig kan dat nog steeds, alleen dan moeten we een QR code laten scannen. Heel apart. Kennelijk geef je hiermee aan dat je gezond bent. Ik vraag me dan af: gaat dit om onze gezondheid of gaat het om de QR code? Want: dit is wat ik ook heb meegemaakt: als je middels het vaccinatieboekje laat zien dat je een prik hebt ontvangen, kom je er nog steeds niet in. Hoezo niet? Het gaat toch om onze gezondheid? Of toch niet? Mensen zijn over het algemeen te vertrouwen, dat
leerde je vroeger. Alleen mocht je niet met vreemde mensen meegaan, geen snoepjes van vreemden aannemen en erop letten dat niemand iets in je drankje deed. Maar leerden we ook om kritisch te zijn en zelf na te denken? Wat bedoelen ze hiermee, wat willen ze van mij en wil ik dat zelf ook? Dit zijn vanzelfsprekende vragen die iedereen zichzelf zou moeten stellen. Zelf vraag ik me af: wat is het nut van die QR code, helpt het ook waarvoor het bedoeld is, en wil ik dit zelf? Zelf ben ik tot de conclusie gekomen dat het geen nut heeft, het helpt geen meter, en zelf voel ik er niks voor. Straks kan ik dus nooit meer zonder QR code ergens spontaan naar binnen.
Wat ik zelf enorm interessant vind, is de volgende gedachte: wij mensen leven al duizenden en duizenden jaren op deze prachtige planeet. We hebben alles overleefd, zelfs de pest. En geloof me, toen vielen mensen echt bij bosjes neer en gingen er heel veel dood. Nu moeten we geloven dat we absoluut niet meer zonder vaccinaties kunnen, dan zou het erg verkeerd met ons aflopen. Ziekenhuizen die overstroomt zullen worden, lijkenhuizen vol, een complete ramp. Tenminste, dat willen de media ons doen geloven. Het tegendeel is echter waar, de cijfers laten zien dat er niet een hele grote groep mensen is overleden aan corona. Een terechte kritische vraag lijkt mij dan ook: hoe gevaarlijk is dit virus nu eigenlijk?

Medemenselijkheid en compassie

13 november 2021

De afgelopen jaren heb ik met veel verbazing, maar ook wel met verbijstering, gekeken naar het gebruik van mensen van social media. Ik ben geboren in de vorige eeuw, en kan me nog de tijd herinneren dat je iemand opbelde als je met iemand wilde praten of gewoon bij elkaar op bezoek ging.
Maar de laatste jaren is het normaal om via een app hele gesprekken met iemand of meerdere mensen te voeren. Mijns inziens kun je nooit via tekst alleen een heel palet van intenties en gevoelens overbrengen, je mist immers elke fysieke interactie zoals oogcontact en lichaamstaal. Dit moet dan volgens mij vaak tot misverstanden leiden. En dat is ook wat ik in de praktijk ondervind. Woorden worden verkeerd begrepen, het wel of niet iets terugsturen wordt als een teken van wantrouwen bekeken, en belangrijke onderwerpen worden versimpeld. Ook zag ik de reacties bij artikelen op facebook of nieuwssites steeds harder worden. Geen nuance of inlevingsvermogen maar een keiharde veroordeling in voor of tegen iets zijn.
Maar wij mensen zijn veel meer dan dat. Wij zijn creatieve, inlevende en flexibele personen, die graag in interactie met anderen staan, we zijn puur sociale wezens. Door conversaties en gesprekken terug te brengen tot puur tekst of oneliners en symbolen zonder echte interactie, zijn we daar niet meer goed toe in staat. Volgens mij kan dit alleen maar leiden tot eenzaamheid, agressie, onbegrip, of frustratie. Ik pleit voor echt contact met elkaar met meer compassie en echte medemenselijkheid door ons te verdiepen in de standpunten van een ander, door ook echt te luisteren naar de noden van onze medemens. Misschien komen we er dan achter dat het dezelfde behoeften en noden zijn die we zelf ook hebben. Dat we daardoor dichter bij elkaar zijn dan we zelf beseffen. Misschien komen we er dan achter dat dat is wat ons echt gelukkig maakt: verbinding.

Elfenland, het land waarin ik zou willen wonen.

21 oktober 2021

Ik droomde dat ik wakker werd. Ik droomde dat ik wakker werd in een land waarin de zon scheen. Mensen lachten, waren vrolijk. Ze zaten op terrassen, liepen op straat, fietsten, zaten op bankjes. En ze waren blij. Ze vertelden me dat ze blij waren omdat ze vrij waren. Vrij om te gaan en te staan waar ze wilden. Ze vertelden me ook dat er een jaar geleden iets ergs was gebeurd. Er was een mysterieuze ziekte uitgebroken. Veel mensen werden ziek. Het leek op griep, maar sommigen waren zo ziek dat ze stierven. Gelukkig was de regering wijs en vertelde de mensen dat ze er alles aan zouden doen om iedereen weer beter te maken. Er zouden medicijnen komen en er werd gezocht naar de oorzaak. Ook werd er gezocht om voor de allerzwaksten een vaccin te maken. De regering was begaan met de mensen. Ze vertelden mensen dat als je gezond at, regelmatig beweging nam, en de huizen regelmatig ventileerde, dat al heel veel scheelde. Ze zeiden ook dat de medicijnen en vaccins gratis door de farmaceutische bedrijven ter beschikking gesteld zouden worden. Er werd een website geopend waarop iedereen gezonde recepten en ideeën kon delen wat wel en niet hielp. Er werd aangemoedigd om elkaar te helpen, bij elkaar op bezoek te gaan voor wie dat nodig had. En weet je wat? Na een half jaar was de ziekte alweer bijna verdwenen. En het goede nieuws: iedereen was gezonder gaan eten en meer gaan bewegen! Ik werd wakker en ik droomde dat ik naar dat land kon toegaan, het land waarin ik zou willen wonen.